“Er was eens”: reactie uit het publiek!

Een toeschouwer van de voorstelling  op 7 maart bezorgde ons een verslag van hoe de voorstelling beleefd werd:

Zaterdag 7 maart 2015 brachten de KH Sint-Cecilia Rotselaar en de KH Sint-Hilarius van Bierbeek onder leiding van dirigent Peter Van Montfort totaalbeleving met hun voorstelling “Er was eens”.
Samen met 50 koorleden van kinderkoor Cantando Boutersem en acteurs Maarten Schuermans en Tine Priem, werden de bekendste sprookjes van Grimm opgevoerd. Laatste jaarsstudenten van het CVO Crescendo Mechelen zorgden voor de toegankelijkheid van het initiatief voor doven en slechthorenden. Zij vertaalden de beleving naar Vlaamse Gebarentaal. (In de zaal was een geluid versterkende kring opgebouwd).

Vanaf de eerste noot werd een sprookjesachtige muzikale sfeer geserveerd. Ik vroeg mij af waarom er op de bühne, achteraan geen decor was gebouwd. Maar gaande weg besefte ik dat dit onnodig was. De acteurs brachten op een
speelse en spannende manier de sprookjes tot leven. Een aantal keer werd de harmonie betrokken in het spel en maakten zij actief deel uit van het verhaal. Kinderen op het voorplan, het koor kweet zich uitstekend van haar taak en dat was heel wat. Met eenvoudig mime spel (straffe lamp achter wit doek) kregen de verhalen een extra dimensie en kon het publiek haar fantasie de vrije loop laten. De kinderen in de zaal beleefden vol spanning het verloop van de sprookjes. Het was duidelijk dat zij er midden in zaten, deel uitmaakten van het verhaal. (Deze interactie zou op zondagnamiddag nog groter zijn door de aanwezigheid
van nog meer kinderen in het publiek). Ik betrapte mij er op dat ik het verhaal ook via de doventolken volgde en beleefde. Niet enkel door de acteurs, het koor of de muziek. De impact had diverse bronnen. Soms had de muziek het woord, dan weer het koor of het mimespel en zeker ook het doven tolken, mooi is dat.

Dit initiatief legde bruggen tussen beide harmonieën en gemeenten. Tussen jong en oud. Tussen horenden en doven, …  Men slaagde er in om niet alleen kinderen naar “een  concert van de harmonie” te brengen maar ook de drempel voor de slecht horende plat te walsen. Ik wist niet zeker of ik aan het eind moest applaudisseerden of mijn beide handen in de lucht moest steken en laten wapperen, zoals de doven dankbaar en uitvoerig deden.

DSC_0296 DSC_0317

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s