I-music – Over stokfluiten & soepketels (verslag van een bezoeker)

Vrijdag 1 mei 2015 was het de beurt aan de KH Sint-Cecilia Rotem om hun initiatief (genomineerd voor de Vlamo Award 2015) op te voeren. Een concert dat zich richt over de leeftijdsgrenzen heen naar jong en oud, kleinkind, vader, opa en overgrootouders. Geen makkelijke opgave zoveel is zeker. Hier ging dan ook anderhalf jaar voorbereiding aan vooraf.

Muzikanten bezochten tijdens de voorbije weken alle lagere scholen van Dilsen-Stokkem en lieten de kinderen kennis maken met de instrumenten uit de harmonie. Kinderen mochten voelen en een poging doen om kriebelklanken te produceren. Ken je de naam van dit instrument? De gekste antwoorden zoals stokfluit voor dwarsfluit kwamen naar voren maar de interesse was duidelijk gewekt. Via verschillende partners (zoals de Gezinsbond) werd “I Music” gepromoot. De toegangsprijs werd opvallend laag gehouden, alle kinderen welkom!

Wanneer we de zaal betreden valt het onmiddellijk op dat wel heel veel kinderen de oproep hebben beantwoord. Dat alleen op zich is een heuse prestatie. Links van het podium zit Opa Remi in zijn knusse zetel, zijn krant in de hand en ingedut. Kleindochter Mila tokkelt op de tablet. Opa vraagt zich verwonderd af wat die platte doos dan wel mag zijn en wat je er in godsnaam mee kan doen? In zijn tijd las je de krant, schreef je een brief die je postte met een postzegel en eerst met de typemachine had “getikt”. Een computer die onmiddellijk kan printen, dat is wel heel verbazend voor kleindochter Mila. Je kan ook muziek afspelen op de tablet maar volgens opa gaat er niets boven de wondermooie klanken die een harmonie orkest live brengt! Zo zorgt de harmonie “live” voor de muziek bij de stomme film van Charlie Chaplin. Ook de muziek van K3 wordt door de aanwezige kinderen fel gesmaakt.

Spelenderwijs worden de instrumenten en de vier instrumenten groepen (hout- & koperblazers, slag- en snaarinstrumenten) voorgesteld. Maar wat doet dat “kleine ” mannetje met zijn stokje, die voor het orkest staat?

Dat krijgen we te zien en te horen wanneer de dirigent plots stopt met dirigeren. Het loopt helemaal uit de hand, de muziek hapert, noten vliegen alle richtingen uit en tegen het plafond! De slagwerkers (het zijn natuurlijk weer de drummers van de band) hollen doorheen het orkest en proberen met handgebaar, overmatig gezwaai en slaande bekkens het orkest weer in goede banen te leiden. Niets helpt, dit muziekwerkje is alvast verloren. De dirigent heeft een belangrijke taak bij het samenspel van de muzikanten! Muziek doe je niet solo maar samen in groep, zoveel is zeker.

Met de muziek van the Lion King, prachtig gearrangeerd en wondermooi gebracht door het zeventig koppig superieur orkest, etaleert de band haar kunnen. Het samenbrengen van diverse generaties (wat een feit is in elke amateurmuziekvereniging) en het verwonderen via de digitale wereld voor elkaars omgeving is een uitstekend initiatief. Het vals spelen van de harmonie en wat er op volgde sprak de kinderen heel erg aan. Ik maak me de bedenking of er in de voorstelling niet nog meer van dat mocht zitten. Misschien kortere werken en net nog meer effect op maat van de kinderen? Maar het beste moest nog komen.

Thuis hadden alle kinderen een papieren tablet uitgeprint met daarop de vier instrumentengroepen afgebeeld. Deze groepen hadden zich na de pauze in de vier hoeken van de zaal opgesteld nadat zij eerst vrolijk doorheen de zaal hadden gemarcheerd. Nu mochten de kinderen de instrumenten uitproberen. En dat deden ze echt vol overgave! Netjes hun beurt afwachtend in de rij. Met bolle kaken, gespannen lippen en bewegende vingers. Wat heel erg opviel is dat iedere muzikant zich ontpopte als een ervaren muziekleraar met passie. Geduldig, enthousiasmerend en aanmoedigend. Sommige instrumenten moesten ondersteund worden want ook de tenorsax, de tuba en de koperen bas kwamen aan bod. Ook de allerkleinsten plaatsten zich met behulp van slagwerker Daan op de stoel van de paukenist. “Weet jij de naam van die grote soepketels?” vroeg Daan aan de kinderen voor wie een fantastische wereld leek open te gaan. Twee knulletjes gaven het beste van zichzelf op de concert basdrum die het allemaal welwillend liet begaan.

Wat hier gebeurde was heel bijzonder. Kinderen kregen niet alleen de nodige stempels van de muzikanten tijdens het bezoek aan de instrumentengroepen. Ze leerden bij, werden gestuurd en bijgestuurd en bovenal geprikkeld voor de wereld van de muziek. De impact was groot en zo mogelijk nog groter tijdens de vier open repetities die om 15:00 gehouden worden op 16 mei, 6 juni, 4 juli en 29 augustus 2015!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Meer info:
Website Harmonie Rotem
Facebook
Vimeo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s