Verslag Help! De taart staat in brand!

Voorstelling van Fanfare Toeterdonk op zondag 5 mei 2019, genomineerd voor de VLAMO Award 2019.

Voeg diverse talenten samen en breng ze aan de kook en iedereen weet, dat je met dit recept heus wel iets mag verwachten. Zondag 5 mei 2019 trokken wij naar het GC Den Breughel in Haacht voor het bijwonen van het initiatief van Fanfare Toeterdonk uit Tildonk. Op het menu, een eigen bereide en gecreëerde kindervoorstelling. Muziek van dirigent en componist Simon Van Hoecke, Ann Van Dessel schreef en declameerde het verhaal en Gonda Cleynhens bracht de beleving tot leven met prachtige tekeningen. Maar laat ons vooral de uitvoerende muzikanten (inclusief jeugdensemble) niet vergeten!

Bij aanvang krijgen we meteen sfeer en weerklinkt een veelzijdige compositie waarbinnen we “lang zal ze leven” herhaaldelijk herkennen. Feest! De toon is gezet. Echter, … Driess de Draak is ziels ongelukkig. Over enige tijd wordt hij 103 jaar en nog steeds slaagt hij er niet in om de kaarsjes van een verjaardagstaart uit te blazen. “Ik kan het niet, het is hopeloos, er is geen oplossing” is zijn meelijwekkend betoog. Want draken spuwen vuur, fel en hevig, warm en rood! Telkens als hij blaast, blaast hij de kaarsen weer aan. En Driess de Draak zou zo graag een wens doen, maar dat kan enkel als je eerst de 103 kaarsen uit blaast, …

Driess neemt een besluit en trekt er op uit. In zijn zoektocht naar hulp, ontmoet hij Charles le Chat. Charles lijkt zo uit Parijs te komen en beweert Driess te kunnen helpen, want Charles kan blazen! “Krom je rug en recht je staart en blaas alsof je leven er van af hangt” is zijn advies! Maar hoezeer Driess ook probeert, hij blijft vuur spuwen. Charles denkt enkel aan zichzelf en maakt zich tippelend uit de pootjes, Driess blijft verweesd achter. De muzikale arrangementen zijn aanstekelijk en passend op het personage. De belichting tijdens de voorstelling is fantastisch. Bij vuurzee kleurt ze rood en worden de koperen instrumenten gloeiend warm.

Driesss ontmoet Hreta de Hans die in onberispelijk en authentiek West-Vlaams, Driess de Draak zal helpen. Want ganzen kunnen fel te keer gaan bij het blazen. Niets helpt en ook Hreta de Hans kiest het ganzenpad. Heb ik jullie al verteld dat er ook een jeugdensemble deelneemt aan de voorstelling? Wie dacht dat ze enkel samen spelen met de grote jongens, is er aan voor de moeite. De componist laat hen meermaals alleen spelen en ik kan je vertellen dat de negen jonge blazers (7 trompetten en 2 trombones) zuiver musiceren! Trompetgeschal weerklinkt! Daar komt Koning Kikker, een èchte blaaskaak. Als hij onze Driess niet kan helpen, nou dan weet ik het ook niet meer. Uitbundige muziek volgt, de arrangementen laten niet enkel alle diverse secties aan het woord maar zetten ook heel veel individuele muzikanten in de kijker. Percussie op de voorgrond, doortastende cadans van de grote trom. De overtuigende poging van Koning Kikker eindigt roemloos aan de rand van de vijver. Hij blaast zichzelf op en de ontploffing wordt visueel gebracht door de fel groene ballonnen die door het jeugdensemble opgeblazen worden (knap bedacht). Wat blijft is het uitdovend gekwaak aan de rand van de vijver (grappig en waarheidsgetrouw gebracht door percussionist Magda die de guiro bespeelt).

Bertha Bever is niet enkel de vriendin van Driess, maar ook zij is niet volmaakt. Ze lijdt aan STHT (spleet tussen haar tanden) en dat is werkelijk een ramp voor een bever. De hele beverburcht lacht haar uit, want ze slaagt er niet in om takken met haar tanden te bewerken. “Kom” zegt Bertha tegen Driess de Draak, ik ga jou helpen. Ik ga jou leren blazen. Samen trekken ze (hoopvol) naar het bos. Midden in dat bos staat een schuur waaruit prachtige muziekklanken komen. Driess weet niet wat hij hoort en kijkt door het open vensterraam. Ieder instrument heeft zijn eigen klankkleur en timbre. Wat een spel en wat een verrijking! Driess zou zo graag meeblazen maar dat kan niet, hij zou de hele tent in de fik steken! Dirigent Mon vindt zijn tekortkoming geen zwakte maar een kracht (!). Met zijn vuur kan hij bijlichten voor de muzikanten die niet zo goed meer zien. In de winter kan hij bij verwarmen. En er is vast en zeker wel een instrument dat hem past. Wat volgt is weeral een schitterende compositie waarbij elk instrument muzikaal wordt voorgesteld. Wat een uitvoerders, wat een schitterende muzikanten! Driess kiest voor de tenor tuba en Mon zorgt voor een high-tech-tefal-draak-bestendig exemplaar. Samen met Bertha de Bever leert hij blazen en beetje bij beetje worden er klanken en ja zelfs noten geproduceerd. Samen met de fanfare maakt hij muziek, hij is door het dolle heen! Nu zal hij zijn verjaardagstaart kunnen uitblazen en meer nog, … een wens kunnen doen!

Wij beleefden een prachtige voorstelling met een verhaal van respect en hoop. Tijdens de uitvoering werden de creaties (verhaal, muziek en tekening) naadloos samen gebracht. Af en toe was er interactie en acteerwerk van de muzikanten (de comfortzone werd verlaten). De createurs verdienen alle lof. Binnen de schoot van de gemeente Tildonk een verhaal schrijven, muziek componeren en prachtig ontroerende tekeningen maken, is meer dan een prestatie op zich. Maar ook in het opzet om de muzikanten te begeesteren is men geslaagd. Scholen werden betrokken en in de zaal zaten er heel veel kinderen. Bedenk daarbij de mooie plek die het jeugdensemble (centraal en op verhoogd podium) kreeg toebedeeld. Voldaan en blij keerden wij huiswaarts, met toch een gemis (dat als compliment mag worden gezien). Want dit kan geen einde zijn. Wat hadden we graag dit verhaal in boekvorm, tastbaar meegenomen. Ja, we willen het opnieuw beleven en dat kunnen we iedereen aanraden!

Tekst & foto’s: Geert Vanmaeckelberghe


Eye Hope Foundation

Deze stichting steunt wetenschappelijk onderzoek in verband met het syndroom van Wolfram. Een zeer zeldzame erfelijke afwijking waarbij het zenuwstelsel geleidelijk aftakelt, te beginnen met de zintuigen. In België zin er twee kinderen met dezelfde afwijking gekend: Victor en Bertha (Bertha is ook de naam van de bever in de voorstelling). Intussen is de oorzaak van het syndroom ontrafeld. Het onderzoek richt zich nu op genezing via gentherapie. Belangrijkste naam in dat verband is Prof. Cathérine Verfaillie (K.U. Leuven). Fanfare Toeterdonk bracht deze voorstelling als een benefietconcert voor de Eye Hope Foundation. Professor Verfaillie woonde de voorstelling bij en sprak op het einde haar dankwoord uit.

2 gedachtes over “Verslag Help! De taart staat in brand!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s