Verslag “Onbegrensd” – Continuo Alumni & Personeelsorkest UGent

Zondag 9 juni 2019 hadden wij afspraak in de Turbinezaal van de Centrale in Gent. Een bijzonder sfeervolle zaal met een telescopische publiekstribune in een site met een rijk industrieel verleden. De Centrale is gevestigd in een voormalige elektriciteitscentrale die eind tachtiger jaren in onbruik geraakte. Eind twintigste eeuw werd ze ingericht tot een intercultureel centrum. Het initiatief “Onbegrensd” (genomineerd voor de VLAMO Award) werd door het Gentse universiteitsorkest Continuo gepresenteerd. Aanvankelijk werd het veel belovend ingediend onder de noemer “In Dialoog” met het opzet om de vele verschillende culturen in Gent te bereiken én te betrekken.

Geen grijze haren te bespeuren, wel een grote groep jong volwassenen (in smaakvol zwart uitgedost) betreedt het podium. Continuo is jong en dat kan je best letterlijk nemen. Het orkest werd in 2015 opgericht en wil “verder gaan” en de verbondenheid met de universiteit ook na de studies onderstrepen en continueren. Bovendien is de universiteit een ontmoetingsplek van culturen en mensen uit andere oorden waardoor de idee ontstond om een open concert te geven met componisten en composities die dit werelds karakter belichamen. Op de bühne wordt ook effectief samen gewerkt met solisten uit andere werelddelen.

Shalan Alhamwy is een Syrische vluchteling die vanwege de vreselijke burgeroorlog die in zijn land woedt, vluchtte en neerstreek in Gent. Hij komt uit Homs en was lid van het Syrisch Nationaal Symfonisch Orkest. Hij is werkzaam bij de Centrale als muzikant, arrangeur en componist. Zijn werk “Two Images from Aleppo” (2016) is één van zijn muzikale projecten die werden opgevoerd. Daarna bracht het orkest samen met de Iraanse solist Ehsan Yadollahi “the Bell”, een bewerking die gebaseerd is op de bellen van kamelen. Op hun lange tochten versnellen ze en vertragen ze de pas wanneer het bergopwaarts gaat. Het werk is gebaseerd op de verschillende ritmes die het geluid van de bellen accentueren. Ward De Jonghe (Continuo) hielp met de orkestratie. Deze uitvoering (met Ehsan op tar) was een hoogtepunt en voerde de toeschouwer mee op kamelentocht doorheen de Iraanse hoogvlaktes, knap! “L’Egyptien” is een pianoconcert van de hand van de Franse componist Camille Saint-Saëns (1835-1912). Hij hield van Oosterse muziek, verbleef vaak in Noord-Afrika en reisde naar Egypte waar hij zich liet inspireren om dit concerto te creëren. Fem Devos soleerde fabuleus en partituurloos op piano.

Na de pauze trokken we naar het Verre Oosten met name China. In 1959 componeerden twee Chinese conservatorium studenten het “Buttersfly Lovers” concerto, in een mix van westerse orkestratie en Chinese invloeden. Doordat het op de radio werd uitgezonden werd het immens populair in China en dat is het tot op vandaag gebleven. Paul Klinck begeleidde op viool. Soliste Jie Wang bespeelde de guqin, een zevensnarige kamloze lange citer. De afstop posities van de snaren worden door ivoren schijfjes op het klankbord aangegeven. De werking van de afstoppende linkerhand veroorzaakt een soort slider effect.

Van de hand van de Italiaanse opera componist Giacomo Puccini (1858-1924) werd het werk “Un Bel di Vedromo” gebracht uit de opera “Madama Butterfly”. Het speelt zich af in het verre Japan en het werk klinkt ook vandaag nog bekend in de oren. De live uitvoering met de sopraan Chia-Fen Wu was pakkend en beklijvend, prachtig! Daarna trok men naar het diepe Zuiden van de VS waar Florence Beatrice Price (1887-1953) het bijzonder hard te verduren kreeg. Ze was niet enkel componist maar ook vrouw en bovendien zwart en dit in tijden van rassen segregatie. Haar muziek die werd uitgevoerd draagt de sporen van haar periode in het diepe Zuiden, waarbij je de klanken van de slavendans herkent.

Met “Onbegrensd” bracht het orkest de wereld tot bij ons voor een in hoofdzaak modaal Vlaams publiek. Door het aanboren van vreemde componisten, solisten en wereldse invloeden, maakte dat publiek kennis met de verrijking die dat met zich mee brengt. Nieuwe of soms nog onbekende klanken, instrumenten en ja zelfs maatsoorten die we in de westerse muziek niet kennen, zorgden voor verbreding van de horizon en het optimaal gebruik van de zintuigen. Hiermee is Continuo geslaagd in een nobel opzet. Het orkest draagt geen lang verleden met zich mee, dat enerzijds een rijkdom kan zijn maar anderzijds zo mogelijk het denken beperkt. Vertrekkend van een nieuw en onbeschreven blad en vanuit een jonge en frisse visie, programmeert het orkest bijzondere en vanuit de stad Gent verbredende initiatieven. Toch hebben we impact gemist. Graag hadden wij de brug en de connectie met de vele diverse culturen die Gent rijk is, tastbaar aangevoeld en beleefd. Kan het orkest vanuit de Centrale die een trefpunt is van internationalisering, die verschillende groepen bereiken en samen brengen in de Centrale?
Toegegeven, geen sinecure.

Tekst & foto: Geert Vanmaeckelberghe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s